Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που ξεχωρίζουν για το ταλέντο τους. Άλλοι για τους τίτλους που κατακτούν. Και υπάρχουν κι εκείνοι των οποίων η ζωή μοιάζει με κινηματογραφικό σενάριο, μια διαδρομή γεμάτη εμπόδια, θυσίες και στιγμές που διαμόρφωσαν όχι μόνο έναν πρωταθλητή, αλλά και έναν άνθρωπο. Η ιστορία του Πάουλο Ρομπέρτο Κούρτις Κόστα ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία.
Οι αλάνες του Βιαμάο και το μάθημα της μαμάς δασκάλας
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, στο Βιαμάο, μια μικρή επαρχιακή πόλη του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ, ένα παιδί περνούσε κάθε ελεύθερη στιγμή του κυνηγώντας μια μπάλα στις χωμάτινες αλάνες. Ξυπόλητος, γεμάτος όνειρα και με το ποδόσφαιρο να αποτελεί τη μοναδική του διέξοδο, ο μικρός Πάουλο Ρομπέρτο δε φανταζόταν ότι μια μέρα θα κατακτούσε την κορυφή του κόσμου.
Ο πρώτος άνθρωπος που πίστεψε σε εκείνον ήταν ο πατέρας του. Βλέποντας τη φλόγα στα μάτια του γιου του, τον πήγε στην τοπική ομάδα, την Tamoio Futebol Clube, όπου έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα.
Το ταλέντο του δεν άργησε να ξεχωρίσει. Η Γκρέμιο τον ενέταξε στις Ακαδημίες της ως μέσο και όλα έδειχναν πως η πορεία προς το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είχε ήδη ξεκινήσει. Όμως, η ζωή είχε διαφορετικά σχέδια...
Παρασυρμένος από την αγάπη του για την μπάλα, ο Πάουλο Ρομπέρτο άρχισε να αδιαφορεί για το σχολείο. Οι βαθμοί έπεσαν, έμεινε στην ίδια τάξη και τότε εμφανίστηκε ο άνθρωπος που έμελλε να καθορίσει περισσότερο από κάθε άλλον τον χαρακτήρα του. Η μητέρα του.
Δασκάλα στο επάγγελμα, αυστηρή στις αρχές της και αδιαπραγμάτευτη στις αποφάσεις της, του απαγόρευσε να παίζει ποδόσφαιρο και τον απέσυρε από τη Γκρέμιο. Ο όρος ήταν ένας και μοναδικός: «Αν δεν φέρεις άριστους βαθμούς, δεν ξαναπατάς στο γήπεδο».
Για έναν ολόκληρο χρόνο δεν άγγιξε μπάλα. Μελέτησε, προσπάθησε, πέρασε την τάξη και απέδειξε ότι μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Τότε, με τη βοήθεια του πατέρα του, βρέθηκε η λύση. Γράφτηκε σε νυχτερινό σχολείο, ώστε να μπορεί να συνδυάζει τις σπουδές με τις διπλές καθημερινές προπονήσεις.
Ο άνθρωπος που γεννήθηκε για το δεξί άκρο της άμυνας
Επιστρέφοντας στην Γκρέμιο, ένας άνθρωπος διέκρινε αυτό που κανείς δεν είχε δει μέχρι τότε. Ο σπουδαίος προπονητής Ενιο Αντράντε παρατήρησε την ταχύτητα, τις αντοχές και τη δύναμη του νεαρού ποδοσφαιριστή Πάουλο και πήρε μια απόφαση που άλλαξε για πάντα την καριέρα του. Τον μετακίνησε από τη μεσαία γραμμή στο δεξί άκρο της άμυνας. Ήταν η θέση που έμοιαζε να είχε δημιουργηθεί για εκείνον.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80 η Γκρέμιο δημιουργούσε μία από τις σπουδαιότερες ομάδες της ιστορίας της. Ο Πάουλο Ρομπέρτο έγινε αναντικατάστατος στο δεξί άκρο και μαζί με τον χαρισματικό Ρενάτο Γκαούτσο δημιούργησαν μια πλευρά που προκαλούσε φόβο σε κάθε αντίπαλο.
Το 1981, στην πρώτη του κιόλας επαγγελματική χρονιά, συμμετείχε στη φάση που οδήγησε στο ιστορικό γκολ του Μπαλτάζ, χαρίζοντας στην Γκρέμιο το πρώτο Πρωτάθλημα Βραζιλίας της ιστορίας της μέσα στην έδρα της Σάο Πάολο. Η κορυφαία στιγμή, όμως, βρισκόταν ακόμη μπροστά του...
Το 1983 η Γκρέμιο κατέκτησε το Κόπα Λιμπερταδόρες και ταξίδεψε στο Τόκιο για τον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου απέναντι στο πανίσχυρο Αμβούργο. Μπροστά σε ολόκληρο τον ποδοσφαιρικό κόσμο, η βραζιλιάνικη ομάδα επικράτησε με 2-1 και ο Πάουλο Ρομπέρτο βρέθηκε στην κορυφή του πλανήτη.
Από εκείνη τη μέρα, το όνομά του συνδέθηκε με την επιτυχία. Στη Βραζιλία άρχισαν να τον αποκαλούν «pé quente» - τον άνθρωπο που έφερνε τύχη όπου κι αν αγωνιζόταν. Και οι αριθμοί το επιβεβαίωσαν. Σάο Πάολο, Σάντος, Βάσκο ντα Γκάμα, Κρουζέιρο, Κορίνθιανς, Ατλέτικο Μινέιρο και Φλουμινένσε τον είδαν να πανηγυρίζει τίτλους, χτίζοντας τη φήμη ενός από τους πιο αξιόπιστους και επιτυχημένους δεξιούς αμυντικούς της γενιάς του.
Το σπίτι που κράτησε όρθιο έναν πρωταθλητή
Πίσω από κάθε επιτυχία υπάρχει και μία οικογένεια. Σε μια εποχή όπου οι ποδοσφαιριστές περνούσαν περισσότερο χρόνο σε αεροδρόμια και ξενοδοχεία παρά στο σπίτι τους, η σύζυγός του Πάουλο, η Κλαούντια, έγινε ο άνθρωπος που κράτησε ενωμένη την οικογένεια. Εκείνη μεγάλωσε τους δύο γιους τους, τον Ματέους και τον Λούκας, ακολουθώντας κάθε νέα μεταγραφή, κάθε νέα πόλη και κάθε νέο ξεκίνημα.
Τα δύο παιδιά μεγάλωσαν μέσα στα αποδυτήρια. Άκουγαν ιστορίες για το Τόκιο, το Λιμπερταδόρες, τα γεμάτα γήπεδα και, φυσικά, για τη γιαγιά που κάποτε απαγόρευσε στον πατέρα τους να παίξει ποδόσφαιρο μέχρι να γίνει πρώτα καλός μαθητής.
Το ποδόσφαιρο έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους
Και τα δύο αδέρφια φόρεσαν τη φανέλα των ακαδημιών της Γκρέμιο, όμως ο καθένας ακολούθησε τον δικό του δρόμο. Ο Λούκας Πολέτο εξελίχθηκε σε επαγγελματία ποδοσφαιριστή, χτίζοντας σημαντικό μέρος της καριέρας του στην Ελλάδα με τις φανέλες της Ξάνθης, του Απόλλωνα Λάρισας, του Λεβαδειακού, της Παναχαϊκής και της Αναγέννησης Καρδίτσας, ενώ σήμερα συνεχίζει στη Νίκη Βόλου.
Ο Ματέους, αντίθετα, κατάλαβε πως η δική του θέση δεν ήταν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, αλλά πίσω από αυτές, στο χώρο της στρατηγικής, της οργάνωσης, της διοίκησης και του μάνατζερ.
Όταν η ποδοσφαιρική κληρονομιά συνεχίζεται
Σήμερα η οικογένεια Κόστα έχει επιστρέψει στο Πόρτο Αλέγκρε. Το ποδόσφαιρο εξακολουθεί να βρίσκεται στο κέντρο της καθημερινότητάς τους, μόνο που πλέον εκφράζεται με διαφορετικούς τρόπους.
Ο πατέρας Πάουλο Ρομπέρτο ίδρυσε και είναι επικεφαλής του γραφείου μάνατζερ Paulo Roberto Assessoria Esportiva, αξιοποιώντας την εμπειρία, τις γνωριμίες και το κύρος που απέκτησε ύστερα από δεκαετίες στα μεγαλύτερα γήπεδα της Βραζιλίας.
Στο πλευρό του εργάζεται ο Ματέους, ο οποίος έχει αναλάβει το τμήμα scouting, την αξιολόγηση νεαρών ποδοσφαιριστών και την ανάπτυξη του δικτύου συνεργατών της εταιρείας.
Ενώ, την ίδια στιγμή, ο Λούκας εξακολουθεί να ζει το ποδόσφαιρο μέσα στον αγωνιστικό χώρο, εκπροσωπείτε από το γραφείο μάνατζερ του πατέρα του και συνεχίζει την επαγγελματική του πορεία με τη φανέλα της Νίκης Βόλου...
Καραμανλής Νίκος
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου